دشمن در مواردى كه واقعان از آن افترا مبرا است جايز نيست ؛ چه اين‌كه خداوند مىفرمايد : « و البته نبايد دشمنى گروهى شما را بر آن دارد كه عدالت نكنيد عدالت كنيد كه آن به تقوا نزديكتر است . » « 1 » ( اللّهمّ احقن دماءنا و دماءهم ) انسان مومن ، خشم خود را فرو مىبرد و به انتقام از دشمن روى نمىآورد و از خداوند مىخواهد كه او را به راه راست گرداند و كينه‌ها و پندارهاى ناشايست را از درون دشمن بزدايد و او را به راه نيكى و رستگارى هدايت كند ؛ آن‌گونه كه پيامبر خدا فرمود : « خدايا قوم مرا هدايت كن كه آنان نمىدانند . » « 2 »

--> ( 1 ) . وَ لا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلى أَلَّا تَعْدِلُوا اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوى مائده / 5 : 8 . ( 2 ) . تفسير ابن كثير : 3 / 569 ؛ مناقب آل ابي طالب عليهم السّلام : 1 / 166 .